Een verhaal met meerdere kanten aan zich en in zich… hoe ik dat bedoel? Dat lees je in mijn recensie hieronder.
Bij een oude eik begraaft Mirte een schatkist vol snoep, maar als haar broers de schat opgraven, is alle snoep verdwenen. Ze vinden wel een glimmende blauwe steen, raken die aan en krimpen tot ze net zo klein zijn als een grasspriet. Zo ontdekken ze de Vroentjes, een klein volkje met groene haren dat tussen de wortels en in de stam van de oude eik woont. Het leven in de oude eik lijkt een sprookje, maar de Dauwsels liggen op de loer…
Waar gaat dit boek over;
Myrthe gaat samen met haar ouders en haar twee broers, Jonas en Kobe op vakantie naar het huisje dat ‘Zonnewende‘ heet.
Wanneer ze ‘vind de schat’ spelen vinden ze niet meer de kist met snoep die begraven lag, maar een blauwe steen. Wanneer ze die alle drie hebben aangeraakt begint hun wereld te draaien en…. zijn ze ieniemienie klein geworden.
Ze gaan op zoek in de donkere tunnels, maar stuiten dan op een heel gek volkje, de Vroentjes. Een piepklein volkje met groene haren dat tussen de wortels en stam van de oude eik woont. Het lijkt een sprookje, maar dan hebben ze de Dauwels nog niet gezien…Dauwels zijn net als de Vroentjes een piepklein volkje, alleen dan met blauwe haartjes en kwaadaardig. Ze rommelen met toverdranken, giftige pijlen en machines.
Wanneer de strijd tussen de Vroentjes en de Dauwels losbarst, zijn Jonas, Mirthe en Kobe uiteraard van de partij om de Vroentjes bij te staan. Maar wanneer het einde van de strijd lijkt te naderen, komt er ineens een onverwachte ‘vijand’ om de hoek kijken. En hoe ze die het hoofd moeten bieden, moeten ze zonder er vooraf over te hebben kunnen denken beslissen…en of dat nou zo’n goed einde heeft?…
Wat vind ik van dit boek;
Ik vind als eerste al meteen dat het boek een heel aantrekkelijke cover heeft. De illustratie is geverfd en een beetje gesmudged, wat een heel ander dimensie aan het plaatje geeft. Ietwat mysterieus zou ik bijna zeggen.
De opzet van het boek doet mij ook wel terug denken aan vroeger dat je samen moest lezen, en wat is het fijn als je dat samen mag en kan doen. Dit boek maakt dat des de makkelijker en leuker, omdat de dikgedrukte tekst voor het kind is en de rest voor de ouder/verzorger.
Heel mooi en slim gedaan is ook dat er ‘moeilijker woorden’ in de tekst voor de ouder/ verzorger zijn en de spannende, leuke en de wat makkelijker teksten voor het kind. Op deze manier leert het kind wel de moeilijkere woorden kennen en herkennen (door het meelezen), maar hoeft ze nog niet zelf te lezen.
Het verhaal is spannend, inspirerend en geeft stof tot nadenken bij je kind.
Zelf lezen vergt veel inspanning van een kind, en helemaal in een verhaal duiken is dan moeilijk. Daarom is ‘de stam van de oude eik’ geen boek dat je kind helemaal alleen hoeft te lezen, dit boek lees je samen. De tekst in grote letters kan een kind na ongeveer een jaar leesonderwijs zelf lezen, de kleine letters zijn voor de voorlezer.
Wil jij dit super leuke boek nu ook thuis hebben? Bestel hem dan snel bij Pelckmans uitgevers of je lokale boekhandel.